Projekt pt. „Pogranicze Śląsko – Morawskie / Slezsko – Moravské pohraničí” współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Programu INTERREG V-A Republika Czeska-Polska 2014-2020 oraz z budżetu państwa Rzeczypospolitej Polskiej

Serdecznie zapraszamy do udziału w konferecji zamykającej projekt, która będzie okazją do podsumowania dotychczasowych działań w projekcie,  a także do rozmowy na tematy dotyczące turystyki w regionie pogranicza polsko-czeskiego.

Konferencja odbędzie się  w Bielsku-Białej (Hotel Szyndzielnia) w dniu 29 sierpnia 20023 r. Początek o godz. 9:30, zakończenie ok. godz. 15:00.

Dodatkowo dla zainteresowanych będzie możliwość bezpłatnego wyjazdu kolejką gondolową na Szyndzilenię oraz zwiedzanie wieży widokowej.

Swoje uczestnictwo zgłosić można poprzez poniższy link:
Potwierdzenie udziału w konferencji podsumowującej

Termin zgłoszeń to 25.08.2023 r.

Projekt pn. „Slezsko – Moravské pohraničí / Pogranicze Śląsko – Morawskie“. Projekt dofinansowany przez Unię Europejską  ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Interreg V-A Republika Czeska – Polska

Bielsko-Biała i włókiennictwo oraz motoryzacja

Największe namnożenie starych fabryk (w tym nawet muzeum o tej nazwie) znajdziemy w Bielsku-Białej. To tu, po obu stronach rzeki Białej porozrzucane były liczne zakłady, manufaktury i fabryki związane z obróbką wełny i produkcją tkanin. Historię jak rzemiosło przeobrażało się w wielki przemysł bardzo dobrze odczujemy odwiedzając „Dom Tkacza” oraz „Stara Fabrykę” – filie Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej.

Stara Fabryka – Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej

Stara Fabryka to filia Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej mieszcząca się w budynku dawnej fabryki Karola Büttnera przy pl. Żwirki i Wigury 8. Muzeum zajmuje cały budynek fabryki od parteru po poddasze. Turysta wchodzący do Muzeum zapoznaje się z historią przemysłu na terenie dzisiejszego dwumiasta, Bielska-Białej. Jest się czym chwalić i co podziwiać! Eksponaty zgromadzone w Starej Fabryce mówią wiele o bielskim przemyśle włókienniczym, ale i pokazują inne gałęzie przemysłu, m.in. motoryzację.

W Starej Fabryce dowiemy się jak wyglądało życie gospodarcze dawnego Bielska i Białej, kiedy to rzemieślnicze pracownie przeobrażały się w manufaktury, a te w olbrzymie fabryki. Bielsko-Bialski przemysł to wełna, ale i produkcja szczotek i pędzli, lin, przemysł spożywczy, alkoholowy i metalurgiczny. W Bielsku i sąsiednich Czechowicach funkcjonowały ważne węzły kolejowe, a wcześniej przebiegały tędy ważne szlaki handlowe. Słuchając ciekawych opowieści muzealnych przewodników zrozumiemy dlaczego Bielsko i Biała wykształciły bogatą klasę mieszczańską oraz licznych fabrykantów, w tym filantropów.

Polecamy lekturę naszego tekstu na temat Starej Fabryki https://beskidy.travel/culturalheritage/2386/stara-fabryka .

Dom Tkacza – Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej

Nie byłoby przemysłu w Bielsku-Białej, gdyby nie wcześniejszy ośrodek rzemiosła nad rzeką Białą. O cechach rzemieślniczych dowiemy się wiele na Zamku Sułkowskich, czyli głównej siedzibie Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej. Natomiast o bardzo ważnej grupie społecznej (jaką byli tkacze) i cennym rzemiośle (jakim było tkactwo i sukiennictwo) dowiemy się wiele w filii Muzeum Historycznego – Domu Tkacza przy ul. Jana III Sobieskiego 51.

Malowniczy drewniany budynek skrywa w sobie zabytkowy warsztat tkacki oraz pomieszczenia mieszkalne rodziny tkacza. Zwiedzający muzeum Dom Tkacza poznają trudy pracy mistrza cechowego, ale mają również niepowtarzalną okazję zobaczyć oryginalne eksponaty w ich naturalnym otoczeniu. Wiele pozytywnych wrażeń dostarcz przejście przez część kuchenno-jadalnianą z miedzianymi eksponatami, a także sypialnię z okazałym łożem i eleganckim wnętrzem.

Chcesz wiedzieć więcej? Zapoznaj się naszą prezentacją Domu Tkacza oraz informatorem https://beskidy.travel/culturalheritage/2377/dom-tkacza%C2%A0w-bielsku-bialej .

Spacerując tutejszymi szlakami szlakami tematycznymi zobaczymy wspaniałe wille fabrykantów oraz dawne zakłady. Przekonamy się, że przemysł w dawnym „mieście stu kominów” to nie tylko delikatne tkaniny, ale i obróbka metali na potrzeby przemysłu (produkcja maszyn do szycia, maszyn włókienniczych lub silników). Na terenie Bielska-Białej do dziś funkcjonują fabryki obuwia, artykułów spożywczych czy alkoholi. Wszystko o ponad 100 letniej historii przemysłowego dwumiasta…

Czechowice-Dziedzice i prawie zapomniany przemysł

Ten pomijany turystycznie adres to perełka dla wszystkich szukających żywych śladów historii oraz przemysłu. W pobliżu ujścia rzeki Białej do Wisły, na dawnym Śląsku Cieszyńskim, ulokowała się rafineria oraz walcownia metali. Czechowice i Dziedzice były ważnym węzłem kolejowym, więc i ciężkie transporty się tutaj odbywały. Później powstała nawet kopalnia. Szukając przemysłu z tradycjami, warto się wybrać do Czechowic-Dziedzic…

Futrzarnie, fabryki mebli i dawne huty rozrzucone po okolicy

Kiedy popatrzymy na Beskidy szerzej zobaczymy, że w zasadzie w większości gmin (a już z pewnością w każdym powiecie) funkcjonowały lub funkcjonują zakłady przemysłowe. Co ważne, są to firmy ściśle związane z regionem. Beskidy kiedyś dawały piaskowce, wełnę i drewno, które stanowiły wartościowe surowce. Górale w domach mieli krosna. Funkcjonowały warsztaty stolarskie i rodziny cieśli. Były pracownie kamieniarskie i szklarskie. Kiedy pojawiła się rewolucja przemysłowa, zaczęło to wszystko przeobrażać się w manufaktury i duże zakłady.

W Żywcu możemy wspominać o Parpierni Solali, ale mamy także dawne futrzarnie i garbarnie. Jest tez perła galicyjskiego industrialu, czyli Arcyksiążęcy Browar widniejący na Szlaku Techniki. Węgierska Górka to słynna odlewnia żeliwa. W Buczkowicach, Łodygowicach, Jasienicy, Rajczy czy innych miejscowościach funkcjonowały zakłady przerobu drewna, produkcji płyt, klepek parkietowych czy mebli giętych. Były też kolejne futrzarnie i garbarnie. W dolinie rzeki Soły, w Kętach do dziś działa silny ośrodek hutnictwa alluminium. Z kolei u źródeł jednego z dopływów w Złatnej była huta szkła. Takich przykładów jest jeszcze więcej. Dzisiaj to bogate przemysłowe dziedzictwo regionu.

Projekt pt. „Pogranicze Śląsko – Morawskie / Slezsko – Moravské pohraničí” współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Programu INTERREG V-A Republika Czeska-Polska 2014-2020  oraz z budżetu państwa Rzeczypospolitej Polskiej

Rzeka Biała

Ta dość krótka rzeka obfituje w miejsca do leniwego wypoczynku przy progach wodnych i sztucznych kaskadach na terenie Bystrej, Wilkowic i Bielska-Białej. O ile w Bystrej czy Wilkowicach ciężko mówić o jakiejkolwiek infrastrukturze (jest za to Biwak w Bystrej), o tyle na terenie Bielska-Białej wygląda to lepiej. W dzielnicy Mikuszowice poprowadzone są ścieżki spacerowo-rekreacyjne, przy których znajdziemy pojedyncze ławki, skwery i miejsca odpoczynku. W Parku Strzygowskiego jest dodatkowo tzw. zielona plaża. Jako ciekawostkę możemy podać, że niedaleko ujścia Białej do Wisły, na terenie Gminy Bestwina znajduje się popularne kąpielisko „Żwirownia Kaniów”.

Rzeka Koszarawa

Ten prawobrzeżny dopływ Soły na pewnym odcinku jest uregulowany i poprzecinany progami wodnymi oraz kaskadami. Do najpopularniejszych miejsc wypoczynku nad Koszarawą z pewnością należą okolice Amfiteatru „Pod Grojcem” w Żywcu. Wielu kąpiących zobaczymy również na jazie w Świnnej i nieco powyżej w kierunku Pewli Małej (np. okolice boiska w Świnnej, szkoły w Pewli Małej, przysiółek Kiełbasów). Na terenie Gminy Jeleśnia ciekawe miejsca znajdziemy także wzdłuż potoku Sopotnia.

Rzeka Soła

Największa rzeka regionu w kontekście miejsc do kąpieli kojarzona jest głównie ze sztucznymi jeziorami (np. Jezioro Żywieckie, Jezioro Międzybrodzkie). Liczne miejsca do relaksu nad wodą i wygrzewania się na trawiastych bądź kamienistych brzegach znajdziemy na całej długości rzeki. Zarówno w Beskidach, jak i poniżej Beskidów (np. Czaniec, Kobiernice).

Na górskim odcinku Soły, na terenie Żywca funkcjonuje dzikie kąpielisko obok jazu odprowadzającego wody do Młynówki. Ciekawą propozycją w tym mieście jest także „Plaża Żywiec – Zabłocie”. Bardzo popularne nieformalne kąpielisko znajduje się w Węgierskiej Górce na jazie, zaraz obok gminnego otwartego basenu. W Milówce oraz w Rajczy ukojenia nad wodą można szukać w okolicy centrum miejscowości, np. w sąsiedztwie parków i ścieżek rowerowych. Interesującą ofertę relaksu nad wodą ma Gmina Ujsoły. W dawnym kamieniołomie funkcjonuje Geopark Glinka, a dodatkowo nad brzegami potoków Bystra i Ujsoła rozlokowano miejsca wypoczynku. Powstała nawet sztuczna plaża z leżakami. Centrum Ujsół tym samym jest ciekawą propozycją dla szukających wypoczynku nad rześką górską wodą.

O ciekawym miejscu, jakim jest Geopark Glinka, przeczytasz w naszym specjalnym tekście https://beskidy.travel/actively/15555/geopark-glinka_00059 .

Rzeka Żylica

Żylica to dopływ Soły, który ma swoje źródła na terenie Szczyrku i później przepływa przez tereny Gminy Buczkowice oraz Łodygowice. Brzegami rzeki prowadzi ścieżka spacerowo-rowerowa, wzdłuż której znajduje się wiele sztucznych kaskad i progów wodnych latem obleganych przez plażowiczów. W Szczyrku osoby kąpiące w rzece możemy spotkać w okolic Akacjowej, Wierzbowej i Dębowej. W Buczkowicach bardzo ciekawie prezentują się progi wodne w centrum, na terenie urokliwego parku (na tyłach Urzędu Gminy). Kolejne spokojne i urokliwe miejsca odpoczynku nad wodą znajdziemy w okolicy ul. Za Wodą w Rybarzowicach

Projekt pt. „Pogranicze Śląsko – Morawskie / Slezsko – Moravské pohraničí” współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Programu INTERREG V-A Republika Czeska-Polska 2014-2020 oraz z budżetu państwa Rzeczypospolitej Polskiej

Okresem najbardziej żywiołowych relacji międzyludzkich tych wszystkich społeczności był przełom roków, czyli pożegnanie starego roku i przywitanie nowego roku. W staropolskiej tradycji mówimy o Godach, czyli cyklu obrzędów zimowych rozpoczynających się Świętami Bożego Narodzenia, a trwającym do Trzech Króli. Niektórzy wliczają w to jeszcze dodatkowo Szczodre Gody, czyli przesilenie zimowe przypadające na 21-22 grudnia. W ramach tak pojętych Godów, od drugiego dnia Świąt (tj. od św. Szczepana) do Trzech Króli po części miejscowości Żywiecczyzny wędrowały Dziady Żywieckie – radosne grupy kolędników i przebierańców.

Turyści mogą poczuć tę tradycję odwiedzając miejscowości we wspomnianym okresie lub przyjeżdżając na przegląd grup kolędniczych „Gody Żywieckie” – imprezę co roku organizowaną przez Regionalny Ośrodek Kultury w Bielsku-Białej. Dziady Żywieckie wpisane są listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego.

Dziady Żywieckie – czym są?

Na temat Dziadów Żywieckich napisano niejedną pracę dyplomową, a i tak mamy wrażenie, że temat nie został w pełni wyczerpany. W tym tekście pragniemy jedynie skrótowo zaznaczyć na czym polega ta tradycja, bez wnikania w szczegóły.

Najprostszym określeniem na Dziady Żywieckie jest „kilkudziesięcioosobowa grupa kolędnicza”. W skład grupy wchodzą muzykanci, czyli góralska kapela (często są to heligonki, bez basów czy skrzypiec), a także liczni przebierańcy. Postaci pojawiające się w Dziadach Żywieckich nawiązują do ludowej symboliki natury (koń, niedźwiedź), przemijania (śmierć), a także prozy życia i osób obecnych w życiu górskich miejscowości (panna młoda, kasiarz, żyd, ksiądz, kominiarz, żołnierz, żyd, cygan, dziechciorz, itp.). Istotą odgrywanych scen najczęściej było pokazanie tego, co wszyscy na wsi znają, w sposób radosny i prześmiewczy.

Okres godów miał być okresem zabawy, biesiady, ale i świętowania. Grupy Dziadów Żywieckich chodzą od domu do domu i w każdym gospodarstwie odprawiają spektakl odradzającego się życia, z bardzo dużym naciskiem na taniec koni nad martwym-śpiącym niedźwiedziem lub macidulą, który zmartwychwstaje-budzi się ze snu zimowego. Zawsze Dziady Żywieckie przechodzą przez wieś oraz między domami barwnym korowodem.

Przebierańcy przykładali się do tworzenia strojów oraz masek. Stroje w przypadku koni oraz maciduli są wykonywane z bibuły, więc co roku muszą być naprawiane lub wykonywane od nowa. Maski Dziadów wykonywane są z drewna, mogę mieć charakter wielopokoleniowy, ale i niejednokrotnie przed godami są odnawiane lub aktualizowane. Na walizkach lub wysokich kapeluszach pojawiają się nazwy grup kolędniczych i stary lub nowy rok, co również sugeruje dbanie o strój i coroczne aktualizowanie.

Prześmiewczy charakter Dziadów Żywieckich objawia się niekiedy w robieniu psikusów mijanym przechodniom do domownikom z odwiedzanych gospodarstwa. Na strojach i w artefaktach Dziadów Żywieckich możemy również zobaczyć aluzje do życia codziennego, spraw społecznych lub politycznych.

Gody Żywieckie – atrakcyjna impreza folklorystyczna i przegląd grup kolędniczych

Gody Żywieckie stanowią konkurs i przegląd grup Dziadów Żywieckich. Impreza ta odbywa się co roku, najczęściej w styczniu. Podzielona jest na dwie główne części. Jedna część odbywa się w stolicy regionu, czyli Żywcu. W tutejszych domach kultury i na rynku występują Dziady Żywieckie, jest również bogaty korowód ulicami miasta. Druga część to imprezy odbywające się w Milówce, gdzie również jest korowód, ale i najbardziej symboliczna impreza, czyli występy i konkurs Dziadów na terenie zabytkowej Starej Chałupy.

Zapraszamy do lektury naszego tekstu na temat dziedzictwa kulturowego i Dziadów Żywieckich w Milówce https://beskidy.travel/culturalheritage/974268/dziady-w-starej-chalpie .

Obecna od pewnego czasu jest także trzecia część, którą stanowią występy laureatów konkursów w Bielsku-Białej. Warto zaznaczyć, iż podczas Godów Żywieckich oglądamy nie tylko grupy Dziadów, ale także i Jukacy. Tradycja ta, chociaż związana z tym samym okresem i przebieraniem się, jest czymś zupełnie innym i ogranicza się do terenów dawnego Zabłocia, ewentualnie wsi ościennych.

Projekt pt. „Pogranicze Śląsko – Morawskie / Slezsko – Moravské pohraničí” współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Programu INTERREG V-A Republika Czeska-Polska 2014-2020 oraz z budżetu państwa Rzeczypospolitej Polskiej

Tym, co łączy miasta Bielsko-Biała, Pszczyna i Żywiec są drogi oraz linia kolejowa. Dobre skomunikowanie pozwala potraktować proponowane miejscowości jako samodzielne cele podróży, ale jest również dobrym pomysłem dla wszystkich przyjeżdżających w Beskidy na dłużej.

Bielsko-Biała – miasto zwane Małym Wiedniem, które nie jedną ma twarz

Starówka Bielska-Białej to pojęcie nowe, ponieważ miasto w obecnej formie funkcjonuje od drugiej połowy XX wieku. W 1951 r. połączono Bielsko i Białą Krakowską, a później przyłączono także inne dzielnice. W praktyce zatem, zabytkowe śródmieście Bielska-Białej to  połączone starówki śląskiego Bielska i małopolskiej Białej Krakowskiej, do których możemy dodać również specjalnie wytyczone kwartały, zwłaszcza po stronie Bielska.

Bielsko-Biała – zabytkowy układ urbanistyczny miasta

Miasto Bielsko-Biała jako twór administracyjny funkcjonuje od 1951 roku, kiedy połączono dwa miasta: śląskie Bielsko i małopolską Białą Krakowską. Z tego też powodu miasto Bielsko-Biała bywa nazywane dwumiastem, w którym przeżyjesz dwa razy więcej! Kiedy łączono Bielsko z Białą, oba miasta posiadały cenne starówki i zachowane zabudowy, głównie z okresu XVIII i XIX wieku. W czasach PRLu trwały intensywne prace na rzecz stworzenia wspólnego śródmieścia, co poskutkowało wieloma wyburzeniami. Na szczęście, prace rozbiórkowe ominęły najcenniejszy obszar, tj. Starówkę Bielska.

Turysta wybierający się do centrum dwumiasta o różnej historii i wspólnym przemysłowym dziedzictwie związanym z włókiennictwem, może na własnej skórze poczuć klimat bogacącego się miasta. Najstarsze budynki (gł. Zamek Sułkowskich) pochodzą z XIV wieku, większość zabudowań starówki pamięta czasy XVIII i XIX wieku, kiedy miasto najprężniej się rozwijało i bogaciło. Powstawało wtedy wiele stylowych budynków, a te starsze otrzymywały piękne elewacje. Ten stan rzeczy utrzymał się do dzisiejszego czasu, kiedy to turyści odwiedzający Bielsko-Białą mogą się cieszyć zabytkowym układem urbanistycznym Wzgórza, Starówki Bielska, a także tzw. Małego Wiednia.

Bardzo dużo praktycznych informacji na temat dwumiasta oraz wiedzy krajoznawczej znajdziesz w naszym informatorze o Bielsku-Białej https://beskidy.travel/article/1020125/bielsko-biala1 .

Spacer po zabytkowym centrum Bielska-Białej może mieć charakter tematyczny, ponieważ wytyczono tutaj specjalne ścieżki i szlaki, do których należą m.in. Szlak Bielskich Bajek (łączący pomniki postaci z bajek wyprodukowanych w SFR Bielsko-Biała), Mały Wiedeń, Trakt Cesarski, Zabytki Przemysłu i Techniki, Katolicy w Bielsku i Białej, Polski ruch narodowy i wiele innych. O dziedzictwie i historii miasta dowiemy się z wizyty w Muzeum Historycznym z siedzibą w Zamku Sułkowskich oraz filiami „Dom Tkacza” i „Stara Fabryka”.

Stara Fabryka – Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej

Stara Fabryka to filia Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej mieszcząca się w budynku dawnej fabryki Karola Büttnera przy pl. Żwirki i Wigury 8. Muzeum zajmuje cały budynek fabryki od parteru po poddasze. Turysta wchodzący do Muzeum zapoznaje się z historią przemysłu na terenie dzisiejszego dwumiasta, Bielska-Białej. Jest się czym chwalić i co podziwiać! Eksponaty zgromadzone w Starej Fabryce mówią wiele o bielskim przemyśle włókienniczym, ale i pokazują inne gałęzie przemysłu, m.in. motoryzację.

W Starej Fabryce dowiemy się jak wyglądało życie gospodarcze dawnego Bielska i Białej, kiedy to rzemieślnicze pracownie przeobrażały się w manufaktury, a te w olbrzymie fabryki. Bielsko-Bialski przemysł to wełna, ale i produkcja szczotek i pędzli, lin, przemysł spożywczy, alkoholowy i metalurgiczny. W Bielsku i sąsiednich Czechowicach funkcjonowały ważne węzły kolejowe, a wcześniej przebiegały tędy ważne szlaki handlowe. Słuchając ciekawych opowieści muzealnych przewodników zrozumiemy dlaczego Bielsko i Biała wykształciły bogatą klasę mieszczańską oraz licznych fabrykantów, w tym filantropów.

Polecamy lekturę naszego tekstu na temat Starej Fabryki https://beskidy.travel/culturalheritage/2386/stara-fabryka .

Dom Tkacza – Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej

Nie byłoby przemysłu w Bielsku-Białej, gdyby nie wcześniejszy ośrodek rzemiosła nad rzeką Białą. O cechach rzemieślniczych dowiemy się wiele na Zamku Sułkowskich, czyli głównej siedzibie Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej. Natomiast o bardzo ważnej grupie społecznej (jaką byli tkacze) i cennym rzemiośle (jakim było tkactwo i sukiennictwo) dowiemy się wiele w filii Muzeum Historycznego – Domu Tkacza przy ul. Jana III Sobieskiego 51.

Malowniczy drewniany budynek skrywa w sobie zabytkowy warsztat tkacki oraz pomieszczenia mieszkalne rodziny tkacza. Zwiedzający muzeum Dom Tkacza poznają trudy pracy mistrza cechowego, ale mają również niepowtarzalną okazję zobaczyć oryginalne eksponaty w ich naturalnym otoczeniu. Wiele pozytywnych wrażeń dostarcz przejście przez część kuchenno-jadalnianą z miedzianymi eksponatami, a także sypialnię z okazałym łożem i eleganckim wnętrzem.

Chcesz wiedzieć więcej? Zapoznaj się naszą prezentacją Domu Tkacza oraz informatorem https://beskidy.travel/culturalheritage/2377/dom-tkacza%C2%A0w-bielsku-bialej .

Rozrywki na wysokim poziomie dostarczy nam spektakl w Teatrze Polskim lub wizyta w Galerii Bielskiej BWA. Nieco bardziej popularnej rozrywki możemy szukać w salach koncertowych i klubach. Centrum Bielska-Białej to również liczne lokale gastronomiczne serwujące kuchnie polską i regionalną, ale i dania kuchni światowej oraz fusion. Tutejszy street food również jest na wysokim poziomie. Noclegi w śródmieściu Bielska-Białej to bardzo zróżnicowana oferta od hosteli i schroniska młodzieżowego, przez kameralne apartamenty w zabytkowych kamienicach po nowoczesne lofty i eleganckie hotele.

Pszczyna – górnośląska perła w koronie Księżnej Daisy

Pszczyna wraz ze swoim układem urbanistycznym to doskonale zachowane górnośląskie miasto książęce. Przybywający tutaj Turysta ma kontakt z wielowiekową historią Księstwa Pszczyńskiego, na terenie którego najpierw rozwijał się handel, rzemiosło i rolnictwo, a później górnictwo oraz przemysł. Bogacili się zatem właściciele pszczyńskiego Zamku, bogacili się również pszczyńscy mieszczanie i urzędnicy. Z pewnością odczujemy to spacerując wąskich uliczkach starówki lub podziwiając wnętrza Zamku w Pszczynie, tutejszych kościołów czy ratusza.

Muzeum Zamkowe w Pszczynie

Zamek w Pszczynie to prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalna rezydencja województwa śląskiego. Podobnie jak samo miasto Pszczyna, tak i zamek bywa nazywany „perła w koronie księżnej Daisy”, która mieszkała na tym zamku, a której losy związane są również z potężnym zamkiem „Książ” w Wałbrzychu.

Dla Turysty, Zamek w Pszczynie to gościnne muzeum prezentujące zbiory związane z historią niemieckiego Górnego Śląska, a także muzeum biograficzne rodziny Hochbergów. Zwiedzając pszczyński zamek podziwiamy nie tylko pięknie odrestaurowane wnętrza, lecz również zapoznajemy się z bogata historią miasta, zamku oraz jego właścicieli. Przyjemnym uzupełnieniem czasu spędzonego w Muzeum Zamkowym w Pszczynie jest spacer po parku oraz odpoczynek na pszczyńskim rynku. Zamek sąsiaduje z tymi miejscami, a co ciekawe – jest to miejsce przyjazne rowerzystom.

O atrakcjach turystycznych Zamku w Pszczynie i jego pięknych wnętrach dowiesz się więcej czytając ten artykuł https://beskidy.travel/culturalheritage/3189/zamek-w-pszczynie .

Muzeum Prasy Śląskiej w Pszczynie

Wraz z rewolucją przemysłową, Górny Śląsk miał gigantyczne zapotrzebowanie na wszelkiego rodzaju materiały drukowane. Chociaż historia drukarstwa jest starsza niż historia wielkiego przemysłu, mówiąc o Górnym śląsku nie można ich traktować osobno. Dowiemy się tego zwiedzając kameralne Muzeum Prasy Śląskiej mieszczące się w zabytkowej niewielkiej kamienicy przy deptaku odchodzącym od pszczyńskiego rynku, w niedalekiej odległości od zamku i parku.

Zwiedzając Muzeum Prasy Śląskiej zobaczymy wciąż działające maszyny drukarskie oraz pracownie i gabinety, bez których nie powstałaby książka lub gazeta. Muzeum skupia się zwłaszcza na prasie, ponieważ to czasopisma i biuletyny były nośnikiem propolskich informacji w okresie przed i po powstaniach śląskich. Prowadzona tutaj narracja kładzie duży nacisk na patrona muzeum, tj. Wojciecha Korfantego. Wędrując po zakamarkach muzeum możemy również zobaczyć jak dawniej wyglądały budynki mieszczańskie i rzemieślnicze w Pszczynie. Nieruchomość, w której mieści się muzeum, jest ważnym świadectwem dziedzictwa tego książęcego miasta.

Szczegółowe informacje na temat Muzeum Prasy Śląskiej znajdziesz w tym tekście https://beskidy.travel/culturalheritage/1721/muzeum-prasy-slaskiej .

Klimatu pszczyńskiej starówce dodaje bliskość pięknego zabytkowego Parku Zamkowego. W sąsiedztwie starówki jest również Skansen Zagroda Wsi Pszczyńskiej i Pokazowa Zagroda Żubrów. Można się również rozerwać na polu golfowym. Baza noclegowa Pszczyny skupia się na apartamentach na wynajem oraz kameralnych hotelikach/pensjonatach w centrum. Rynek i park są bardzo popularne wśród mieszkańców regionu, więc znajdziemy tutaj liczne kawiarnie i restauracje.

Na temat Skansenu Zagroda Wsi Pszczyńskiej sporo ciekawych informacji znajdziesz w naszym artykule https://slaskie.travel/poi/3154/skansen-zagroda-wsi-pszczynskiej-w-pszczynie . Opracowaliśmy również specjalny informator o Pokazowej Zagrodzie Żubrów https://slaskie.travel/nature/3824/pokazowa-zagroda-zubrow-w-pszczynie_00174 .

Żywiec – urokliwa starówka pośród gór i w bliskości jezior

Stolica Żywiecczyzny może pochwalić się niewielkich rozmiarów, ale jednak bardzo urokliwą starówką. Zabytkowa zabudowa Żywca to głównie galicyjskie uliczki z kamienicami, pomiędzy którymi znajdziemy pojedyncze przykłady dawnej małomiasteczkowej zabudowy drewnianej. Będąc tutaj warto odwiedzić Muzeum Miejskie na Starym Zamku lub wspiąć się na wieżę Konkatedry Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, z której podziwiać możemy piękną panoramę gór.

Żywiec razy dwa – Stary i Nowy Zamek wraz z przylegającym parkiem

Miasto Żywiec to nie tylko siedziba władz powiatu żywieckiego, ale przede wszystkim piękna zabytkowa miejscowość stanowiąca stolicę historycznej i kulturowej Żywiecczyzny. Jej małopolskie korzenie oraz galicyjskie dziedzictwo bardzo dobrze odczujemy spacerując po cichym zakątku starówki, jakim jest Zabytkowy Kompleks Zamkowo-Pałacowo-Parkowy Habsburgów. W skład kompleksu wchodzi Stary Zamek, Pałac Habsburgów (tzw. Nowy Zamek) oraz park zamkowy.

Zamek jest najstarszym obiektem na terenie miasta. Znajduje się w nim Muzeum Miejskie w Żywcu, które prezentuje zarówno piękne zamkowe wnętrza, jak i historię regionu od archeologii po XX wiek. Zwiedzając muzeum na Starym Zamku  możemy również zapoznać się z przyrodą i kultura Żywiecczyzny.

Pierwszy żywiecki park powstał w miejscu naturalnego lasu i jest niemym świadkiem historii regionu. Obecny kształt park zawdzięcza ostatnim właścicielom, rodzinie Habsburgów. W parku znajdują się urokliwe alejki oraz Mini ZOO „Stajnia Miejska. Na skraju parku i w sąsiedztwie zamku znajduje się postawiony przełomem XIX i XX wieku pałac. Budynek nie jest udostępniony do normalnego zwiedzania, lecz wspaniale uzupełnia krajobraz parku.

O historii Żywca oraz zabytkach na starówce poczytasz i posłuchasz w klikając na ten link https://beskidy.travel/culturalheritage/3543/zabytkowy-uklad-urbanistyczny-zywca .

Wizyta na żywieckiej starówce może być ciekawie połączona z podziwianiem krajobrazów. Do rangi kultowych urosły zachody słońca nad Jeziorem Żywieckim podziwianie ze ścieżek spacerowych w niedalekiej odległości od starówki. Po takim spektaklu natury, uczta dla ciała w kameralnej restauracyjce na starówce się po prostu należy!

Beskidzkie morze – Jezioro Żywieckie

Jezioro Żywieckie jest największym sztucznym zbiornikiem wodnym w górskiej części województwa śląskiego, przez co bywa nazywane Beskidzkim Morzem. Jezioro Żywieckie to sztuczny zbiornik na rzece Sole powstały w wyniku spiętrzenia wód zaporą w miejscowości Tresna.

Nie jest to jedyny zbiornik w okolicy, ponieważ w sąsiedztwie jest jeszcze Jezioro Międzybrodzkie i Jezioro Czanieckie. Te trzy sztuczne jeziora razem tworzą tzw. Kaskadę Rzeki Soły, która stanowi atrakcyjny obszar turystyczny na Żywiecczyźnie i w Beskidzie Małym. Odwiedzając dawny przełom rzeki Soły z trzema zaporami możemy łączyć aktywności typowo górskie (wędrówki szlakami, kolarstwo, narciarstwo) z aktywnościami typowo wodnymi (regaty, rejsy żaglówką lub statkiem turystycznym, plaże, kąpieliska i rowerki wodne).

O Jeziorze Żywieckim przeczytasz w naszej bazie aktywności https://beskidy.travel/actively/2335/jezioro-zywieckie oraz w specjalnym artykule o beskidzkich jeziorach https://beskidy.travel/article/1020171/beskidzkie-jeziora-i-rejsy-statkiem-po-jeziorach-w-gorach-jeziora-i-rejsy-statkiem-po-jeziorach-w-gorach .

Rynek, Park, Stary Zamek i Pałac Habsburgów stanowią atrakcyjny teren spacerowy w otoczeniu zabytków i pomników przyrody. Co warte podkreślenia, Żywiec posiada liczne restauracje rozproszone na terenie całego miasta, ale i skupione wokół rynku i parku. Podobnie jest z noclegami, ponieważ w obrębie ścisłej starówki znajdziemy kwatery prywatne i apartamenty na wynajem. U podnóży Grojca, nad rzeką Koszarawą, na Osiedlu Na Wzgórzu lub na Burgałowskiej Grapie znajdują się większe obiekty noclegowe.

Piękne jest natomiast to, że starówka Żywca jest połączona z zielonymi terenami miasta ścieżkami wzdłuż rzeki lub nad brzegami Jeziora Żywieckiego. Możemy zatem bez problemu pieszo lub rowerem przemieszczać się między zabytkami, imprezami (np. na rynku lub w amfiteatrze „Pod Grojcem”) a terenami rekreacyjnymi.

Chcąc poznać bogatą historię Żywca zaklętą w murach starówki warto przeczytać nasz krótki informator na temat zabytkowego układu urbanistycznego miasta https://beskidy.travel/culturalheritage/3543/zabytkowy-uklad-urbanistyczny-zywca . Z okresem II Wojny Światowej na terenie miasta oraz regionu związanych jest wiele miejsc i historii. Dowiemy się o nich odwiedzając Muzeum Czynu Zbrojnego Żywiecczyzny, o którym więcej piszemy w naszym tekście https://beskidy.travel/culturalheritage/15751/muzeum-czynu-zbrojnego-zywiecczyzny-w-zywcu .

Projekt pt. „Pogranicze Śląsko – Morawskie / Slezsko – Moravské pohraničí” współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Programu INTERREG V-A Republika Czeska-Polska 2014-2020 oraz z budżetu państwa Rzeczypospolitej Polskiej

Zabłocie, Pawlusie – warto się tutaj „powłóczyć”
Arcyksiążęcy Browar w Żywcu oraz znajdujące się w jego zabytkowych podziemiach Muzeum Browaru to zdecydowanie jedna z najbardziej rozpoznawalnych atrakcji turystycznych Żywiecczyzny. Potwierdza to przynależność Muzeum Browaru Żywiec do Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego oraz Europejskiego Szlaku Dziedzictwa Przemysłowego ERIH. Mało kto już jednak zwraca uwagę, że browar znajduje się u podnóży góry Grojec (612 m n.p.m.), na skraju żywieckiego Zabłocia na tzw. Pawlusiu (dawne pola rodziny Pawlus). Warto się wybrać na spacer ulicami Zabłocia, m.in. Browarną i Dworcową.

Szczegółowe informacje na temat Muzeum Arcyksiążęcego Browaru w Żywcu znajdują się pod tym linkiem https://beskidy.travel/culturalheritage/1682/muzeum-browaru-zywiec .

Do 1950 roku Zabłocie było samodzielną wsią, które początki sięgają XV wieku. Bardzo długo była to „wieś wygnanych”, ponieważ w Żywcu mogli mieszkać jedynie rodowici żywczanie (tzw. putosze). Zabłocie było również miejscem dla innowierców, ponieważ od 1629 roku nakazem królowej Konstancji Habsburg Żydzi nie mogli osiedlać się w Żywcu. Liczna społeczność żydowska zasiedliła zatem sąsiednie osady (np. Sporysz, Isep), ale przede wszystkim Zabłocie. Świadectwem tego jest z kolei cmentarz żydowski przy ul. Stolarskiej. Żydzi swoją obecnością spowodowali rozwój handlu i rzemiosła na terenie Zabłocia.

Historię kirkutu w Żywcu Zabłociu przybliża nasz informator https://beskidy.travel/culturalheritage/3633/kirkut-cmentarz-zydowski-na-zablociu-w-zywcu .

Rozwój przemysłu w Zabłociu w dużej mierze przypada na okres panowania żywieckich Habsburgów oraz zaboru austriackiego. Duże w tym zasługi miała budowa kolei, ponieważ w Zabłociu powstał okazały dworzec kolejowy. W ten sposób od 1878 roku Żywiec i Zabłocie miały połączenie kolejowe z Bielskiem, a 6 lat później w 1884 roku uruchomiono Galicyjską Kolej Transwersalną, która połączyła ów dworzec kolejowy m.in. z Nowym Sączem i Czadcą, gdzie dodatkowo linia była połączona z Koleją Koszycko-Bogumińska. Było to bardzo dobre dla żywieckiego browaru, ale i dla innych zakładów przemysłowych, chociażby papierni i futrzarni.

Wędrując przez Zabłocie wzdłuż rzeki Soły, u podnóży Grojca, natrafimy na okazały jaz, od którego odchodzi boczny kanał Młynówka. Jest to kolejny pretekst do zapomnienia się w zabłockich zakamarkach. Idąc wzdłuż kanału dostrzeżemy uroki osady z monumentalną sylwetką Skrzycznego w tle, ale i pojedyncze drewniane zabudowania – pozostałości małomiasteczkowego charakteru dawnej wsi Zabłocie.

Grojec – mała wielka góra na północnym skraju Beskidu Żywieckiego
Miłośnicy górskich wędrówek i spacerów na łonie natury mogą się wybrać żółtym szlakiem turystycznym, który łączy okolice browaru z parkiem, Nowym i Starym Zamkiem w Żywcu i całą żywiecką starówką. Szlak prowadzi obok ciekawego użytku ekologicznego „Stowek na Kosarach pod Hyśkowcem”, ale i wśród urokliwej drewnianej zabudowy z beskidzkimi krajobrazami w tle.
Góra Grojec jest tak ciekawa, że zasługuje na swój własny artykuł. Liczne praktyczne informacje i ciekawostki o Grojcu znajdziesz w naszym specjalnym tekście https://slaskie.travel/nature/3896/gora-grojec-w-zywcu .

Idąc żółtym szlakiem przez szczyt Grojca mijamy nierzucające się w oczy stanowisko archeologiczne, o którym wiele ciekawych informacji możemy się dowiedzieć zwiedzając dział archeologii w Muzeum Miejskim na Starym Zamku w Żywcu. Ponadto, Średni i Mały Grojec to fenomenalne punkty widokowe na otaczające Beskidy. Widać z nich zarówno Babią Górę i Pilsko (najwyższe góry Beskidu Żywieckiego), malownicze doliny Soły i Koszarawy, Beskid Śląski i Mały, urokliwą Kotlinę Żywiecką i okazałe Jezioro Żywieckie. Szlak sprowadza nas z powrotem w doliny do bardzo atrakcyjnym miejsc, jak Zabytkowy Kompleks Zamkowo-Pałacowo-Parkowy. Ścieżką rekreacyjną wzdłuż rzeki możemy również dotrzeć wprost nad brzegi Jeziora Żywieckiego.

Beskidzkie morze – Jezioro Żywieckie

Jezioro Żywieckie jest największym sztucznym zbiornikiem wodnym w górskiej części województwa śląskiego, przez co bywa nazywane Beskidzkim Morzem. Jezioro Żywieckie to sztuczny zbiornik na rzece Sole powstały w wyniku spiętrzenia wód zaporą w miejscowości Tresna.

Nie jest to jedyny zbiornik w okolicy, ponieważ w sąsiedztwie jest jeszcze Jezioro Międzybrodzkie i Jezioro Czanieckie. Te trzy sztuczne jeziora razem tworzą tzw. Kaskadę Rzeki Soły, która stanowi atrakcyjny obszar turystyczny na Żywiecczyźnie i w Beskidzie Małym. Odwiedzając dawny przełom rzeki Soły z trzema zaporami możemy łączyć aktywności typowo górskie (wędrówki szlakami, kolarstwo, narciarstwo) z aktywnościami typowo wodnymi (regaty, rejsy żaglówką lub statkiem turystycznym, plaże, kąpieliska i rowerki wodne).

Żywiec to świetna baza wypadowa w Beskidy
Bez względu czy poruszasz się komunikacją publiczną, czy masz do dyspozycji samochód – Żywiec możesz potraktować jako świetną bazę wypadową. Bez problemu na terenie miasta znajdziesz obiekty noclegowe – od kwater prywatnych, przez apartamenty i domki na wynajem, po pensjonaty i ośrodki wypoczynkowe. Rano smaczne śniadanko, w dzień piękne górskie trasy, a wieczorem spacer po starówce, pobyt w ogródku restauracyjnym lub romantyczna kolacja. Właśnie tak można korzystać z turystycznych dobrodziejstw Żywca!

Żywiec razy dwa – Stary i Nowy Zamek wraz z przylegającym parkiem

Miasto Żywiec to nie tylko siedziba władz powiatu żywieckiego, ale przede wszystkim piękna zabytkowa miejscowość stanowiąca stolicę historycznej i kulturowej Żywiecczyzny. Jej małopolskie korzenie oraz galicyjskie dziedzictwo bardzo dobrze odczujemy spacerując po cichym zakątku starówki, jakim jest Zabytkowy Kompleks Zamkowo-Pałacowo-Parkowy Habsburgów. W skład kompleksu wchodzi Stary Zamek, Pałac Habsburgów (tzw. Nowy Zamek) oraz park zamkowy.

Zamek jest najstarszym obiektem na terenie miasta. Znajduje się w nim Muzeum Miejskie w Żywcu, które prezentuje zarówno piękne zamkowe wnętrza, jak i historię regionu od archeologii po XX wiek. Zwiedzając muzeum na Starym Zamku  możemy również zapoznać się z przyrodą i kultura Żywiecczyzny.

Pierwszy żywiecki park powstał w miejscu naturalnego lasu i jest niemym świadkiem historii regionu. Obecny kształt park zawdzięcza ostatnim właścicielom, rodzinie Habsburgów. W parku znajdują się urokliwe alejki oraz Mini ZOO „Stajnia Miejska. Na skraju parku i w sąsiedztwie zamku znajduje się postawiony przełomem XIX i XX wieku pałac. Budynek nie jest udostępniony do normalnego zwiedzania, lecz wspaniale uzupełnia krajobraz parku.

W kilkanaście minut jazdy, z Żywca dotrzesz na szlaki turystyczne Beskidu Makowskiego oraz Beskidu Małego. Z terenu miasta ruszają ścieżki spacerowe i szlaki turystyczne, którymi możesz wytyczyć widokową pętlę lub dojść w zupełnie inne miejsce i wrócić komunikacją publiczną (pociąg, MZK, busy). W pół godziny beskidzkie drogi doprowadzą Cię w liczne zakamarki Beskidu Śląskiego oraz Beskidu Żywieckiego. Bez problemu dotrzesz również na górskie szlaku Bielska-Białej czy Szczyrku. Czekają zatem na Ciebie niezliczone możliwość dojścia na najbardziej widokowe szczyty i odwiedzenia wielu beskidzkich schronisk górskich.

Turystyka pieszo-biegowa szlakiem schronisk górskich w  Beskidach

Beskidy po polskiej i czeskiej stronie stanowią obszar o znacznym zagęszczeniu schronisk górskich. Zdarzają się sytuacje, kiedy schroniska są oddalone od siebie o kilkanaście lub kilkadziesiąt minut wędrówki. Nietrudno zatem wytyczyć swój własny szlak schronisk górskich.

Gdy dodamy do tego bardzo gęstą sieć szlaków turystycznych, ścieżek spacerowych oraz długodystansowych tras (np. The Loop), otrzymujemy bardzo dobrą infrastrukturę turystyczną dla turystów pieszych oraz biegaczy. Beskid Mały, Beskid Żywiecki, Beskid Śląski i Beskid Śląsko-Morawski stanowią tym samym mekkę dla wszystkich uwielbiających podróże od schroniska do schroniska.

Wokół Skrzycznego

Skrzyczne (1257 m n.p.m.) to najwyższa góra Beskidu Śląskiego, na którą dotrzemy pieszymi szlakami ze Szczyrku i Wisły oraz z terenu gmin Buczkowice i Lipowa. Skrzyczne samo w sobie oferuje wiele atrakcji. Na szczyt możemy wjechać dwuodcinkową koleją kanapową, a na szczycie nacieszyć oczy panoramą gór z platformy widokowej lub odpocząć w górskim schronisku PTTK. Dużo przyjemności dają również wycieczki objazdowe wokół Skrzycznego i trekkingi szlakami otaczającymi górę.

Chcąc zwiedzić atrakcje wokół Skrzycznego warto pomyśleć o zabytkach architektury sakralnej w Szczyrku, galeriach sztuki w tym mieście, a także Muzeum Górskim i kompleksie skoczni narciarskich „Skalite”. Z pewnością wiele przyjemności dostarczy nam także wędrówka szlakami na Malinowską Skałę lub Klimczok. Szukający mocniejszych wrażeń mogą zejść do Jaskini Malinowskiej lub skorzystać z rowerowych tras enduro na Małym Skrzycznem.

Czas spędzony wokół Skrzycznego to ciągła górska przygoda, ponieważ wszędzie otaczają nas beskidzkie lasy oraz wspaniałe górskie krajobrazy. Ze szczytu Skrzycznego można podziwiać Beskidy trzech państw: Polski, Czech i Słowacji. Ze szlaków na Skrzyczne oraz z jego okolicy pięknie prezentują się Tatry, a przy odrobinie szczęścia można dostrzec nawet Sudety Wschodnie na polsko-czeskim pograniczu.

Więcej na temat Skrzycznego dowiesz się tutaj: https://beskidy.travel/actively/2331/skrzyczne

Stok Szyndzielni

„Stok Szyndzielni” to nazwa rezerwatu przyrody chroniącego pierwotny dolnoreglowy las beskidzki nad urokliwą Doliną Wapienicy w Bielsku-Białej (tzw. Dolina Luizy). Jest to także geograficzne określenie dla terenów opadających od szczytu Szyndzielni (1028 m n.p.m.) ku chociażby terenom miasta Bielska-Białej. Ciekawym zbiegiem okoliczności, to właśnie na tym obszarze skupiła się górska oferta turystyczna miasta.

Na bielsko-bialskich stokach Szyndzielni znajdziemy liczne atrakcje turystyczne o charakterze masowym, a także dla bardziej kameralnego turysty. Gondolowa Kolej Linowa „Szyndzielnia” wywozi turystów pieszych, rowerzystów oraz skitourowców niemal na sam szczyt góry. Tutaj, w sąsiedztwie Płyty Kamienickiej, znajduje się gastronomia przy górnej stacji kolejki oraz zabytkowe górskie Schronisko PTTK „Szyndzielnia”. Możemy dalej wędrować górskimi szlakami lub skorzystać z rowerowych ścieżek Enduro Trails. Znajdziemy w tym miejscu również wieżę widokową ZIAD Tower, z której tarasu zobaczymy polsko-czeskie pogranicze, Wyżynę Śląską, Pogórze Cieszyńskie, polskie i czeskie Beskidy, Kotlinę Żywiecką, a nawet Tatry leżące na polsko-słowackim pograniczu. Schodząc stokami Szyndzielni ku dolinom, warto zatrzymać się na Dębowcu lub obok Jeziora Wielka Łąka spiętrzonego zaporą im. Ignacego Mościckiego.

Więcej praktycznych informacji na temat Szyndzielni otrzymasz po przejściu w ten link https://beskidy.travel/nature/1019422/szyndzielnia .

Projekt pt. „Pogranicze Śląsko – Morawskie / Slezsko – Moravské pohraničí” współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Programu INTERREG V-A Republika Czeska-Polska 2014-2020 oraz z budżetu państwa Rzeczypospolitej Polskiej.

Zamek Sułkowskich w Bielsku-Białej

Największy i najstarszy zabytek Bielska-Białej to siedziba Muzeum Historycznego na Zamku Sułkowskich w Bielsku. Turysta ma dostęp do dziedzińca zamkowego oraz okazałych sal. Placówka prowadzi bogatą działalność kulturalna i naukową, to też nie wszystkie pomieszczenia w Zamku Sułkowskich są dostępne do zwiedzania.

Na temat Zamku Sułkowskich posiadamy osobną podstronę, na której przedstawimy historię obiektu, a także prezentuje zdjęcia i filmy https://beskidy.travel/culturalheritage/2360/zamek-ksiazat-sulkowskich-w-bielsku-bialej .

Bielsko-Biała – zabytkowy układ urbanistyczny miasta

Miasto Bielsko-Biała jako twór administracyjny funkcjonuje od 1951 roku, kiedy połączono dwa miasta: śląskie Bielsko i małopolską Białą Krakowską. Z tego też powodu miasto Bielsko-Biała bywa nazywane dwumiastem, w którym przeżyjesz dwa razy więcej! Kiedy łączono Bielsko z Białą, oba miasta posiadały cenne starówki i zachowane zabudowy, głównie z okresu XVIII i XIX wieku. W czasach PRLu trwały intensywne prace na rzecz stworzenia wspólnego śródmieścia, co poskutkowało wieloma wyburzeniami. Na szczęście, prace rozbiórkowe ominęły najcenniejszy obszar, tj. Starówkę Bielska.

Turysta wybierający się do centrum dwumiasta o różnej historii i wspólnym przemysłowym dziedzictwie związanym z włókiennictwem, może na własnej skórze poczuć klimat bogacącego się miasta. Najstarsze budynki (gł. Zamek Sułkowskich) pochodzą z XIV wieku, większość zabudowań starówki pamięta czasy XVIII i XIX wieku, kiedy miasto najprężniej się rozwijało i bogaciło. Powstawało wtedy wiele stylowych budynków, a te starsze otrzymywały piękne elewacje. Ten stan rzeczy utrzymał się do dzisiejszego czasu, kiedy to turyści odwiedzający Bielsko-Białą mogą się cieszyć zabytkowym układem urbanistycznym Wzgórza, Starówki Bielska, a także tzw. Małego Wiednia.

Bardzo dużo praktycznych informacji na temat dwumiasta oraz wiedzy krajoznawczej znajdziesz w naszym informatorze o Bielsku-Białej https://beskidy.travel/article/1020125/bielsko-biala1 .

Dwór w Bielsku-Białej Mikuszowicach Krakowskich

Budynek związany jest historycznie z Państwem Łodygowickim, lecz administracyjnie dzisiaj znajduje się na terenie miasta Bielsko-Biała, w południowo-wschodniej dzielnicy Mikuszowice Krakowskie. Już w pierwszej połowie XIX wieku istniała tutaj drewniana rezydencja fabrykanta Eduarda Zipsera. W 1870 roku, ostatni właściciele Państwa Łodygowickiego wybudowali w miejscu rezydencji Zipsera swoją własną murowaną rezydencję. Budynek bywał nazywany willą myśliwską, leśnym zameczkiem lub dworem. Budynek kojarzony jest z Adolfem von Klobusem (miał tutaj spędzić spokojną starość) oraz jego synem baronem Otto von Klobusem, który określany jest jako dobry gospodarz i ostatni właściciel Państwa Łodygowickiego.

Obecnie, w mieści się tutaj restauracja „Dworek ne Restaurant”, która łączy w sobie zabytkowe wnętrza z nowoczesnym designem i kuchnią. Turyści mogą zatem wejść do wnętrza dworku, ale i pospacerować po jego otoczeniu. Na zdjęciach satelitarnych wyraźnie widoczne są sąsiednie budynki oraz starodrzew, co zdradza nam w krajobrazie dawny dworski zamysł.

Informacje praktyczne na temat Dworek New Restaurant znajdziesz w naszym informatorze https://beskidy.travel/gastronomy/339250/dworek-new-restaurant .

Dwór obronny w Czańcu

Dwór był postawiony w XVI wieku przez rodzinę Dębowskich, wielokrotnie przebudowywany. Jego ostatnimi właścicielami przed II Wojną Światową byli żywieccy Habsburgowie. Czaniec był bowiem wsią o dużych aspiracjach, o czym świadczy piękna barokowa wieża kościoła pw. św. Bartłomieja, a także zabytkowa fabryka tektury z unikatowymi turbinami Girarda. Dwór obecnie stanowi własność prywatną, ale jest odrestaurowanym obiektem mieszkalnym. Budynek dobrze widoczny z drogi, do którego można dojść aleją z pomnikowymi drzewami. Z pewnością Czaniec wraz z dworem to wartościowe miejsce na podbeskidzki spacer.

Historię Dworu Obronnego w Czańcu przybliżamy w odrębnym tekście https://beskidy.travel/culturalheritage/2526/dwor-obronny-w-czancu .

Zespół Dworski w Kamesznicy

Rodzina Potockich wybudowała w Kamesznicy zespół dworski, na który w znacznej mierze składa się park, dwór, oficyna (tzw. kancelaria) oraz dwie kaplice. Teren parku jest dostępny przez cały rok. Latem przyjemnie spaceruje się alejkami między pomnikowymi drzewami i wokół stawu. W okresie wczesnej wiosny, uwagę przykuwają połacie przebiśniegów. Wnętrza budynków mieszkalnych i administracyjnych są niedostępne dla Turystów. Kaplice już tak.

O Zespole Dworskim w Kamesznicy napisaliśmy w naszym internetowym przewodniku, gdzie również znajdziesz praktyczne informacje https://beskidy.travel/culturalheritage/2760/zespol-dworski-w-kamesznicy .

Pałac Czeczów w Kozach

W centrum miejscowości u północnych podnóży Beskidu Małego znajduje się dawny dwór rodziny Czeczów. Ze względu na duże gabaryty, budynek bywa nazywany pałacem. Otoczony jest niewielkim parkiem, za którego ogrodzeniem znajdują się dawne budynki gospodarcze całego zamysłu dworskiego. Dwór w Kozach pełni obecnie funkcje kulturalne. Znajdują się w nim biblioteka, sale wystawowe oraz sala ślubów. Bez problemu można wejść do środka i zobaczyć zadbany hol. Znajduje się tutaj również Izba Historyczna, którą można zwiedzać.

Historię dworu w Kozach opisaliśmy w odrębnym tekście, do któego przejdziesz klikając w link https://beskidy.travel/culturalheritage/2810/dwor-w-kozach .

Pałac w Łodygowicach

Znajdujący się w centrum Łodygowic pałac stanowi rozbudowany dawny dwór obronny otoczony parkiem z tzw. wałami szwedzkimi. Podobnie jak dwór w Mikuszowicach Krakowskich, obiekt jest związany z rodziną Klobusów. Obecnie mieszczą się w nim instytucje kultury, organizacje pozarządowe i urzędy. Turysta może przez cały tydzień wejść na teren parku, a w godzinach urzędowania – także na pięknie odrestaurowany hol.

O długiej i skomplikowanej historii dworu obronnego w Łodygowicach przeczytasz w naszym informatorze klikając w link https://beskidy.travel/culturalheritage/2873/palac-w-lodygowicach .

Zamek w Pszczynie

Na południowo-wschodnim krańcu Górnego Śląska znajduje się dawne Księstwo Pszczyńskie, które z beskidzkiej perspektywy zajmuje m.in. tereny na lewym brzegu Wisły na północ od dzisiejszego miasta Czechowice-Dziedzice. Właściciele tych ziem, chociaż nie mieli w swoim posiadaniu gór, zawsze byli blisko Beskidów. Jednymi z przykładów może być należąca do książąt pszczyńskich Bażantarnia, która została ulokowana na wzgórzu z widokiem na Beskidy. Ba! W 1810 roku członek pszczyńskiej rodziny książęcej dokonał pierwszego opisanego wejścia na Baranią Górę. Wracając do dzisiejszych czasów, Zamek w Pszczynie to prężnie działająca placówka muzealna, dzięki której turysta może przejść przez większość pomieszczeń w zamku i dodatkowo odwiedzić Stajnie Książęce.

Na temat Zamku w Pszczynie posiadamy osobną podstronę, na której przedstawimy historię obiektu, a także prezentuje zdjęcia i filmy https://beskidy.travel/culturalheritage/3189/zamek-w-pszczynie .

Muzeum Zamkowe w Pszczynie

Zamek w Pszczynie to prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalna rezydencja województwa śląskiego. Podobnie jak samo miasto Pszczyna, tak i zamek bywa nazywany „perła w koronie księżnej Daisy”, która mieszkała na tym zamku, a której losy związane są również z potężnym zamkiem „Książ” w Wałbrzychu.

Dla Turysty, Zamek w Pszczynie to gościnne muzeum prezentujące zbiory związane z historią niemieckiego Górnego Śląska, a także muzeum biograficzne rodziny Hochbergów. Zwiedzając pszczyński zamek podziwiamy nie tylko pięknie odrestaurowane wnętrza, lecz również zapoznajemy się z bogata historią miasta, zamku oraz jego właścicieli. Przyjemnym uzupełnieniem czasu spędzonego w Muzeum Zamkowym w Pszczynie jest spacer po parku oraz odpoczynek na pszczyńskim rynku. Zamek sąsiaduje z tymi miejscami, a co ciekawe – jest to miejsce przyjazne rowerzystom.

O atrakcjach turystycznych Zamku w Pszczynie i jego pięknych wnętrach dowiesz się więcej czytając ten artykuł https://beskidy.travel/culturalheritage/3189/zamek-w-pszczynie .

Pałac w Rajczy

W Rajczy, przy drodze do Ujsół i w kierunku polsko-słowackiej granicy na Przeł. Glinka, znajduje się pałac, jeden z piękniejszych tego typu obiektów w regionie. Historia tego założenia sięga początku XIX wieku i jest związana kolejno z rodzinami Siemiońskich, Primavesich, Lubomirskich oraz żywieckich Habsburgów. Arcyksiążę  Karol Stefan Habsburg przeznaczył budynek na cele szpitalne w okresie I Wojny Światowej. Od tego czasu budynek pełni funkcje medyczne i obecnie mieści się w nim Samodzielny Zakład Opiekuńczo -Leczniczy. Z tego powodu nie ma ogólnego dostępu do zabytkowych pałacowych wnętrz. Przy otwartej bramie, można jednak pospacerować wokół rezydencji i po pałacowym parku.

Pałac w Rajczy wraz z burzliwymi losami opisaliśmy w naszym informatorze https://beskidy.travel/culturalheritage/3246/palac-w-rajczy .

Dwór w Rychwałdzie

Na wzgórzach Beskidu Makowskiego, niedaleko dworu w żywieckiej Moszczanicy i w sąsiedztwie Sanktuarium Matki Bożej Rychwałdzkiej (Bazylika Mniejsza pw. św. Mikołaja) znajduje się dwór rodziny Milieskich. Obecnie funkcjonuje tutaj hotel i restauracja, a teren zielony wokół jest ogólnodostępny.

Skrótową historię dworu w Rychwałdzie oraz jego burzliwe powojenne losy poznasz czytając tekst na naszej stronie internetowej https://beskidy.travel/culturalheritage/3292/dwor-w-rychwaldzie .

Zamek Komorowskich i Pałac Habsburgów w Żywcu

W ścisłym centrum Żywca, kilkaset metrów od rynku, bardzo blisko siebie znajdują się dwie rezydencje – Stary i Nowy Zamek. Stary Zamek to siedziba Muzeum Miejskiego, dzięki czemu większość pomieszczeń zamku, a także oficyny (stajnie i wozownia) stanowią przestrzeń dla wystaw i ekspozycji muzealnych. Nowy Zamek to tak naprawdę Pałac Habsburgów, w którym po II Wojnie Światowej przez dekady mieściła się szkoła. Obecnie pałac jest odrestaurowany, ale nie jego wnętrza nie są udostępniane do zwiedzania. Park jest natomiast ogólnodostępny.

Żywiec razy dwa – Stary i Nowy Zamek wraz z przylegającym parkiem

Miasto Żywiec to nie tylko siedziba władz powiatu żywieckiego, ale przede wszystkim piękna zabytkowa miejscowość stanowiąca stolicę historycznej i kulturowej Żywiecczyzny. Jej małopolskie korzenie oraz galicyjskie dziedzictwo bardzo dobrze odczujemy spacerując po cichym zakątku starówki, jakim jest Zabytkowy Kompleks Zamkowo-Pałacowo-Parkowy Habsburgów. W skład kompleksu wchodzi Stary Zamek, Pałac Habsburgów (tzw. Nowy Zamek) oraz park zamkowy.

Zamek jest najstarszym obiektem na terenie miasta. Znajduje się w nim Muzeum Miejskie w Żywcu, które prezentuje zarówno piękne zamkowe wnętrza, jak i historię regionu od archeologii po XX wiek. Zwiedzając muzeum na Starym Zamku  możemy również zapoznać się z przyrodą i kultura Żywiecczyzny.

Pierwszy żywiecki park powstał w miejscu naturalnego lasu i jest niemym świadkiem historii regionu. Obecny kształt park zawdzięcza ostatnim właścicielom, rodzinie Habsburgów. W parku znajdują się urokliwe alejki oraz Mini ZOO „Stajnia Miejska. Na skraju parku i w sąsiedztwie zamku znajduje się postawiony przełomem XIX i XX wieku pałac. Budynek nie jest udostępniony do normalnego zwiedzania, lecz wspaniale uzupełnia krajobraz parku.

O historii Żywca oraz zabytkach na starówce poczytasz i posłuchasz w klikając na ten link https://beskidy.travel/culturalheritage/3543/zabytkowy-uklad-urbanistyczny-zywca .

Informacje oraz filmy na temat Starego Zamku w Żywcu znajdziesz w naszym informatorze https://beskidy.travel/culturalheritage/3630/zamek-komorowskich-w-zywcu . Odrębną podstronę przeznaczyliśmy na opis pałacu https://beskidy.travel/culturalheritage/3634/palac-habsburgow-w-zywcu .

Dwór w Żywcu Moszczanicy

Jest to dawny dwór rodziny Kępińskich, w otoczeniu którego znajdował się park oraz gospodarstwo wraz ze stanicą konną. Jest to cicha i spokojna okolica na łagodnych wzgórzach Beskidu Makowskiego w bliskiej odległości od starówki Żywca i Jeziora Żywieckiego. Obecnie dwór oraz park stanowią teren Zespołu Szkół Agrotechnicznych i Ogólnokształcących im. Józefa Piłsudskiego. Patron szkoły przebywał na dworze. Po terenie szkolnym można chodzić i można podziwiać dwór z zewnątrz. Odrestaurowano część wnętrz, ale ich zwiedzanie wymaga wcześniejszego kontaktu z ZSAiO.

Historię dworu oraz informacje praktyczne na temat tego miejsca opisaliśmy w naszym informatorze https://beskidy.travel/culturalheritage/3627/dwor-w-zywcu-moszczanicy .

Projekt pt. „Pogranicze Śląsko – Morawskie / Slezsko – Moravské pohraničí” współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Programu INTERREG V-A Republika Czeska-Polska 2014-2020 oraz z budżetu państwa Rzeczypospolitej Polskiej.

Ścieżki rowerowe Enduro Trails w Beskidach

Kompleks ścieżek rowerowych „Enduro Trails Bielsko-Biała” to gęsta sieć jednokierunkowych tras rowerowych, tzw. „singletracków”. Te wąskie, kręte i pofalowane ścieżki o różnym stopniu trudności są najbardziej lubiane przez zjazdowych kolarzy górskich.  Ścieżki Enduro Trails znajdują się na górskich stokach Beskidu Śląskiego nad miastem Bielsko-Biała, głównie w okolicy Szyndzielni, Dębowca, Kołowrotu i Koziej Góry.

Trasy enduro idealnie uzupełniają atrakcje stoku Szyndzielni, tj. gondolowa kolej linowa „Szyndzielnia” wraz z sąsiednią infrastrukturą. Znajdują się tutaj lokale gastronomiczne, wieża widokowa, jest również Schronisko PTTK „Szyndzielnia”. Warto również wspomnieć o „Stefance” na Koziej Górce czy „Gastronomii” Dębowiec. Wszystko to sprawia, że ścieżki Enduro Trails są atrakcyjnym produktem turystycznym dla rowerzystów na każdym stopniu zaawansowania. Warto zauważyć, że podobnych tras w regionie jest wiele i znajdziemy je na stokach Skrzycznego w Szczyrku, Skolnitego w Wiśle, Żaru w Międzybrodziu Żywieckim czy Mosornego Gronia w Zawoi.

O rowerowych trasach enduro w Bielsku-Białej (i nie tylko) dowiesz się więcej klikając ten link https://beskidy.travel/actively/995726/gorskie-sciezki-rowerowe-enduro-trails-bielsko-biala .

Rodzinne ścieżki rowerowe nad wodą

W Beskidach w bardzo szybkim tempie przybywa ścieżek rowerowych wzdłuż rzek. Okolice Bielska-Białej to ścieżki rowerowe wzdłuż rzeki Białej. Szczyrk i sąsiednie gminy rozwijają swoją infrastrukturę rowerową wzdłuż rzeki Żylicy. Z kolei południowa i środkowa Żywiecczyzna ma coraz więcej kilometrów ścieżek rowerowych wzdłuż rzeki Koszarawy i jej dopływów. Nie można tutaj pominąć również ścieżek wzdłuż brzegów Jeziora Żywieckiego lub w malowniczych borach między Jeleśnią a Sopotnią Małą. To jedynie przykłady. Wiele zależy od wybranych przez nas wariantów, lecz tak skonstruowana oferta jest świetna na rodzinne przejażdżki rowerowe w otoczeniu przyrody i bliskości urokliwych beskidzkich miejscowości.

Szlaki rowerowe między miejscowościami

Lubiący zwiedzać na dwóch kółkach mogą korzystać z wyznaczonych szlaków rowerowych. Ich przebieg czasami jest wytyczony po specjalnych ciągach rowerowych i rowerowo-pieszych. Najczęściej szlaki rowerowe w beskidzkich miejscowościach pokrywają się drogami publicznymi. Ułatwia nam to zwiedzanie ciekawych miejsc, ponieważ możemy na rowerze podjechać do niemal każdej atrakcji turystycznej i centrum miejscowości. Beskidy są zatem idealne dla wszystkich chcących korzystać z dobrodziejstw rowerów crossowych.

Górskie szlaki rowerowe i trasy MTB

Beskidy są ważnym regionem górskim na mapie polskich tras MTB. Miłośnicy klasycznego kolarstwa górskiego z wielką chęcią wybierają się na beskidzkie górskie szlaki. W zdecydowanej większości, beskidzkie trasy MTB prowadzą po znakowanych szlakach pieszych. Należy jednak zwrócić uwagę, że w różnych punktach Beskidu Śląskiego, Żywieckiego, Małego i Makowskiego pojawiają się znakowane szlaki rowerowe. Ich nawierzchnia oraz nachylenie idealnie oddają nastrój klasycznego kolarstwa górskiego.

Warto również zauważyć, że w naszym regionie odbywają się popularne imprezy, jak MTB Marathon lub MTB Trophy, które przyciągają wielu miłośników kolarstwa górskiego.

Sugestie różnych tras rowerowych między miejscowościami oraz lekkich tras górskich znajdziesz w naszych opisach tras rowerowych na terenie Gmin Milówka, Rajcza i Ujsoły https://www.beskidy.travel/route/1019748/trasa-rowerowa-beskidy-zywiecki oraz w informatorze dotyczącym trasy rowerowej z Bielska-Białej do Martina https://www.beskidy.travel/poi/15556 .

Kolarstwo szosowe w Beskidach

Miłośnicy szosówek i jazdy po gładkim asfalcie na dwóch kółkach bardzo chętnie wybierają Beskidy. Łatwo tutaj o wysokiej jakości drogi, które są względnie spokojne nawet w godzinach szczytu, a jazda którymi potrafi dostarczyć znacznych podjazdów i szybkich zjazdów. Jako ciekawostkę podamy, iż poza imprezami o charakterze regionalnym kiedyś w Beskidach regularnie gościł Wyścig Pokoju, a w obecnych czasach bardzo często przez nasze Beskidy prowadza odcinki Tour de Pologne.

Najpopularniejsze są widokowe górskie kręte szosy wiodące przez przełęcze. W Beskidzie Śląskim rekordy popularności biją trasy przez Przełęcz Salmopolską (934 m n.p.m.), Przełęcz Kubalonka (761 m n.p.m.), a także podjazdy na Ochodzitą (894 m n.p.m.) i Równicę (885 m n.p.m.). W Beskidzie Żywieckim najpopularniejsze są przejazdy nad Zawoją przez Przełęcz Krowiarki (in. Lipnicka, 1012 m n.p.m.) oraz pobliską Przełęczą Przysłop (664 m n.p.m.), ale i podjazdy na przełęcze z dawnymi przejściami granicznymi cieszą się dużą popularnością. W Beskidzie Małym niekwestionowanymi hitami kolarstwa szosowego są Przełęcz Kocierska (718 m n.p.m.) i Przełęcz Przegibek (663 m n.p.m.).

Wspomniane w tekście przełęcze opisane są w specjalnych informatorach na naszej stronie internetowej: Przełęcz Glinne https://www.beskidy.travel/nature/15962/przelecz-glinne, Przełęcz Kocierska https://www.beskidy.travel/nature/15961/przelecz-kocierska oraz Przełęcz Salmopolska https://www.beskidy.travel/nature/3897/przelecz-salmopolska .

Projekt pt. „Pogranicze Śląsko – Morawskie / Slezsko – Moravské pohraničí” współfinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego  w ramach Programu INTERREG V-A Republika Czeska-Polska 2014-2020 oraz z budżetu państwa Rzeczypospolitej Polskiej.

Głównym celem projektu jest stworzenie systemu długotrwałej, intensywnej współpracy pomiędzy partnerami działającymi w obszarze turystyki po polskiej i czeskiej stronie granicy poprzez  promocję atrakcji turystycznych zlokalizowanych na pograniczu.

Jednym z działań projektu jest modernizacja wybranych atrakcji turystycznych, które przypisane zostały do 4 głównych linii tematycznych projektu tj. architektura i tradycje, przyroda i aktywność, turystyka industrialna oraz grand tour of Silesia.

Niniejsze zapytanie ofertowe obejmuje realizację zadania polegającego na zapewnieniu dwujęzycznej komunikacji atrakcji turystycznej pn. Stok Szyndzielni przypisanej do linii tematycznej projektu pn. Grand Tour. Realizacja zadania obejmować będzie zapewnienie tłumaczenia strony internetowej na język czeski oraz prace modernizacyjne strony www umożliwiające wyświetlenia się czeskiej wersji językowej online.

Poniżej załączone są treści, które będą przedmiotem tłumaczenia.

Treść do tłumaczenia cz.1.

Treść do tłumaczenia cz.2.

Termin realizacji: 31.08.2023 r.

Kryterium wyboru ofert to w 100% cena.

Oferty można składać osobiście w siedzibie Stowarzyszenia „Region Beskidy”, ul. Widok 18/1-3, 43-300 Bielsko-Biała lub w mailowo na adres : m.pasierbek@www.euroregion-beskidy.pl w terminie do 6 lipca 2023 roku.

Osoba do kontaktu: Monika Pasierbek, tel. 33 488 8921, e-mail: m.pasierbek@www.euroregion-beskidy.pl

Projekt pn. „Slezsko – Moravské pohraničí / Pogranicze Śląsko – Morawskie“ dofinansowany jest przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Interreg V-A Republika Czeska – Polska.